• Sign up for our monthly updates, news and special offers Click here

Fenix SL Disc Classics

De 'Muur van Geraardsbergen'
Vlaanderen. Kasseien. Steile hellingen. Wielerkampioenen. Weinigen kunnen het keurmerk “Made in Belgium” of “Made for cobbles” gebruiken. Wij mogen dit. Om dat te vieren trokken we richting de Vlaamse Ardennen met onze Fenix SL Disc. We namen een Lotto Soudal prof mee in ons spoor en trommelden een ‘regional de l’etappe’ op voor een dagje kasseivreten.
Muur van Geraardsbergen
De Muur van Geraardsbergen, misschien wel één van de allerbekendste hellingen van de Ronde van Vlaanderen.

Deze helling bevat zoveel geschiedenis, eigenlijk weten we niet goed waar te beginnen. In die eerste jaren beklommen ze de Kloosterstraat, aan de achterzijde van het centrum. Sommige zeggen dat de koers toen nog niet belangrijk genoeg was en daarom de wedstrijd niet door het centrum mocht passeren. De Kloosterstraat was het alternatief. Was dat de waarheid? Who knows…

Wel een feit, die Kloosterstraat was afschuwelijk zwaar. Lang rechtdoor, steil omhoog én met glibberige kasseien. In zijn eerste optreden was de combinatie Kloosterstraat/Muur zelfs zo’n scherprechter, dat hij 2 jaar later al opnieuw verdween. Ze knipten de Muur er af en deden enkel nog de Kloosterstraat.
Wil je de Muur beklimmen? Rijd langs de Kloosterstraat (noemt nu Abdijstraat) terug naar beneden. Je weet onmiddellijk hoe steil het is. Ze maakten er zelfs een voorrangsstraat van, want te veel automobilisten vielen er stil (maar dat is ook maar een gerucht).

Weet je wie wel nog de Kloosterstraat beklimt? De Ronde van Vlaanderen voor beloften!
– Belgian Cycling Factory Kennis
In 1970 maakte de Muur zijn wederoptreden, de Kloosterstraat was immers geasfalteerd en 13 jaar later werd de Kapelmuur eraan toegevoegd. Door de jaren heen kreeg de Ronde van Vlaanderen een centrale plaats in Geraardsbergen en mocht de wedstrijd door het centrum trekken, met de Vesten als gekende aanloop.

Als de renners binnenrijden, dan zie je al het volk op de Markt. Een volledige markt vol. Rijen dik langs de Vesten, langs de Muur en vervolgens de Kapelmuur. De eerste rij krijgt een uniek zicht op de renners. Ze snuiven hun zweetgeur op. De eersten snellen voorbij, maar de laatsten kruipen de Muur op.
Het volk staat er al uren op voorhand. Vroeger met kleine televisies en radio’s. Vandaag neemt de smartphone het over. Het moment dat de renners passeren is het absolute hoogtepunt voor iedereen die er een halve dag heeft staan wachten. Een wielermicrobe heet dat.

Voel die emotie. Kan je de nationale colère inbeelden toen de Ronde van Vlaanderen bekend maakte dat ze in 2012 de aankomststreep verlegden van Ninove naar Oudenaarde en daardoor de Muur helemaal links lieten liggen. België stond dagenlang op zijn kop. Burgemeesters, renners, politici, iedereen kwam aan het woord. Godzijdank, ondertussen is hij terug opgenomen.
Beklim je de Muur via het centrum? Laat je niet verleiden tot een demarrage op de Vesten. Dat fietst nog vlot, maar eenmaal de steilere stroken van de Muur eraan komen, zal je blij zijn met jouw gespaarde energie.
– Belgian Cycling Factory Kennis
Heroïek
Als we rondvragen voor de meest legendarische Muur-momenten, dan komt er gewoon telkens 1 situatie terug. De winnaar die daar de genadeslag toedient aan zijn concurrenten.

Die Muur is dan ook zo’n waardemeter, het is bijna onmogelijk om het je in te beelden. Wist je dat wanneer de beslissing op de Muur viel, de winnaar telkens omhoog sprintte en de geslagene omhoog kropen. Maar dan echt letterlijk!
In 1995 begint Museeuw samen met Baldato aan de Muur. Museeuw kijkt om, recht de rug en snelt weg. Gewoon vanop de kop, recht op de pedalen, pure power en weg was hij. Bartoli doet dat een jaartje later gewoon volledig over. Vanuit een achtervolgende groep zet hij een sprint (echt waar, herbekijken die beelden) in, op en over de koploper en doorstomend tot Meerbeke.

Van Petegem knalt iedereen, Frank Vandenbroucke incluis, uit het wiel. Zij sprintten rechtstaand naar boven, de andere kropen. Ballan deed het nog eens in 2007, Hoste probeerde het rechtstaand, maar zonder diezelfde panache.

Er is 1 uitzondering, op 20 jaar tijd: Fabian Cancellara. Hij versnelde al zittend, terwijl Boonen stilstaand achter hem aan leek te sprinten. Uitzonderingen bevestigen de regel, nietwaar.
Met de schijfremmen van de Fenix SL Disc kan je zelfs de afdaling na de Muur als een prof nemen. De eerste 100m na de top op de Kapelmuur zijn erg bochtig, zeker in nat weer zijn schijfremmen zeker en vast welkom.
– Belgian Cycling Factory Kennis