Frederik Engels en Jurgen De Witte trotseren de Brasil Ride Bahia

Het is een avontuur dat alles vraagt: kracht, doorzettingsvermogen en karakter. Zeven dagen lang trotseren renners de tropische wildernis van Brazilië en gaan ze tot het uiterste. Toen Jurgen De Witte hoorde van deze uitdaging, twijfelde hij geen seconde. Eén telefoontje naar Frederik Engels, die zijn Ridley Raft XC al had klaargezet, was genoeg. Het avontuur kon beginnen, richting Brazilië, richting zeven dagen afzien en genieten.

Wie Frederik Engels kent, weet dat hij leeft voor uitdagingen. Als event creator en community builder in de fietswereld ademt hij sport en verbinding. Enkele weken voor vertrek beklom hij nog drie keer de Mont Ventoux voor een goed doel, ter ere van Sabrina, een collega van zijn vrouw, die lijdt aan ALS. Wat toen begon als een rit voor het goede doel, die bovendien 5500 euro opbracht, werd tegelijk de ultieme voorbereiding op zijn volgende grote uitdaging: de Brasil Ride.

Voor deze loodzware tocht koos Frederik voor de Ridley Raft XC, een mountainbike die net als hij gebouwd is op uithoudingsvermogen en precisie. Licht, wendbaar en onverwoestbaar, perfect voor het Braziliaanse terrein waar regen, modder en snellere stroken elkaar afwisselen. De Raft XC werd zijn trouwe partner tijdens een week die alles vroeg van zowel renner als fiets.

Dit jaar bleek de Brasil Ride niet zomaar zwaar, maar historisch zwaar. “Het was de meest iconische editie ooit, niet door het parcours of de omgeving, maar door het weer. Regen, storm en modder maakten van elke etappe een gevecht om te overleven. Het was afzien, genieten en alles ertussen,” vertelde Frederik in zijn YouTube-recapvideo.

De openingsdag begon veelbelovend. De zon scheen, het parcours lag er droog bij en Frederik en Jurgen hadden de rit de dag voordien nog verkend. De zestig kilometer met achthonderd hoogtemeters zaten vol steile hellingen, maar de sfeer was fantastisch. Ze finishten als 86ste, vol energie voor wat nog kwam.

’s Avonds sloeg het weer om. Dagenlange regen maakte het parcours onberijdbaar. De tweede rit ging nog van start, maar toen de ambulance niet boven geraakte, werd deze alsnog geannuleerd. Ook de derde etappe ging niet door. Het duo hield zich intussen fit met een rustig ritje op de weg.

Rit vier bracht hen eindelijk naar het tentenkamp: 125 kilometer door diepe modder. “Ik zag verschillende renners een lepel meenemen en vroeg me af waarom,” vertelt Frederik. “Tegen beter weten in besloot ik er ook maar eentje mee te nemen. Uiteindelijk bleek dat geen slecht idee, want ik had hem hard nodig om al die modder van mijn fiets te schrapen. Anders was het gewoon niet te doen.” Elke dag werden de fietsen hersteld, maar buiten nieuwe remblokken bleef de Ridley Raft XC perfect presteren in vergelijking met andere fietsen.

De volgende dag volgde de beruchte queen stage, met één heel zware beklimming en opnieuw modderige afdalingen. “Gelukkig klikte het met Jurgen fantastisch,” zegt Frederik. “We hebben elkaar erdoor getrokken, letterlijk en figuurlijk. Alleen had dit heel lastig geweest.”

Na die helse rit volgden enerzijds opluchting en anderzijds pure uitputting. De zesde etappe, goed voor 130 kilometer waarin ze soms tot aan hun knieën door het water moesten ploeteren, was mentaal bijzonder zwaar. Toch putten ze kracht uit de steun van thuis en het besef dat Sabrina een strijd voerde die nog veel zwaarder was. De slotdag bracht eindelijk de verlossing: nog vijftig lastige kilometers in de regen, maar ze reden een sterke rit en finishten als vierde van de dag.

Na zeven dagen, waarvan vijf effectieve ritten, 470 kilometer, 7300 hoogtemeters en 26 uur in het zadel eindigden Frederik en Jurgen op een knappe 52ste plaats, goed voor de achtste plek in hun categorie.

Wat hen het meest bijblijft, is niet de uitslag, maar de ervaring zelf. “Samen door de hel gaan, dat schept een band,” zei Frederik achteraf. “De mountainbikecommunity is zoveel meer dan fietsen. Iedereen helpt elkaar, steunt elkaar en deelt hetzelfde doel: blijven gaan, wat er ook gebeurt.”

Wanneer hij verder terugblikt, zegt Frederik: “Op het moment dat we de finish overschreden, voelde ik vooral trots… We hadden het gehaald.” Hij glimlacht en voegt toe: “Dan besef je pas echt wat je lichaam en geest aankunnen. Je kunt zoveel meer dan je denkt. Er waren dagen dat ik dacht aan opgeven, maar toch staan we hier.” Ook een gevoel van dankbaarheid overheerst. “Dankbaar dat we dit avontuur mochten beleven, dat alles goed is gegaan en dat we dit samen konden doen. Dat maakt het pas echt bijzonder.”

De Brasil Ride was voor hen meer dan een race. Het was een les in karakter, kameraadschap en doorzettingsvermogen. Met de Ridley Raft XC als stille metgezel werd het een herinnering voor het leven.