1. Ridley
  2. News
  3. Category: Nieuws

Head of Product Pieter Potters over de ontwikkeling van de Kanzo Fast 2.0: “Dit is het summum van wat we vandaag in gravel racing kunnen doen”

  • Nieuws
  • Technology
Gravel racing is de voorbije jaren sterk geëvolueerd. De parcoursen worden sneller en technischer, terwijl ook de banden steeds breder worden. Met de Kanzo Fast 2.0 brengt Ridley aerodynamica, een uitgesproken racegeometrie en ruimte voor banden tot 58 mm samen in één platform. Pieter Potters, Head of Product bij Belgian Cycling Factory, vertelt hoe de nieuwe gravelracer tot stand kwam.

De nieuwe Kanzo Fast 2.0 lijkt op het eerste gezicht een compleet andere fiets dan de oorspronkelijke Kanzo Fast. Waar ligt precies de oorsprong van dit ontwerp?
De Kanzo Fast 2.0 is gebaseerd op alles wat we de voorbije jaren geleerd hebben met onze andere gravelplatformen. Vooral de ASTR RS heeft ons veel inzichten gegeven. Daarmee zijn we al heel ver gegaan in het gebruik van brede banden en een agressieve gravelgeometrie. We hebben daar banden tot 52 millimeter getest en zijn steeds meer gaan ervaren welke voordelen dat biedt.

Met de Kanzo Fast 2.0 wilden we dat combineren met de aerodynamische kennis die we bij Ridley hebben opgebouwd in het wegwielrennen. De Noah Fast is daar natuurlijk een belangrijk voorbeeld van. Gravelraces worden steeds sneller en de gemiddelde snelheid blijft stijgen. Daarom wordt aerodynamica ook op gravel steeds relevanter.

De uitdaging was dus om brede banden, een racegerichte geometrie en aerodynamica niet afzonderlijk te bekijken, maar als één totaalpakket.
Die combinatie van brede banden en aerodynamica klinkt logisch, maar heeft ook gevolgen voor de geometrie. Hoe hebben jullie dat aangepakt?

Je kunt niet zomaar een fiets ontwerpen die geschikt is voor 58 millimeter brede banden en vervolgens de rest hetzelfde laten. Een bredere band heeft een grotere diameter en daardoor verandert ook het rijgedrag.

Daarom hebben we de basis van de ASTR RS genomen en die verder aangepast voor de Kanzo Fast. De trapas ligt lager. Ten opzichte van de wielassen zitten we vijf millimeter dieper dan bij de ASTR RS. Dat is best aanzienlijk. In combinatie met de grotere banden zorgt dat voor een lagere en centralere positie op de fiets. Je zit echt ín de fiets, wat vooral op snelheid voor veel stabiliteit zorgt.

Jullie hebben ook de zithoek aangepast. Wat was daar het idee achter?

Een halve graad lijkt weinig, maar is voldoende om je iets meer boven de trapas te positioneren. Dat helpt om efficiënter te trappen en gemakkelijker een aerodynamische positie aan te nemen. Zeker tijdens lange, intensieve inspanningen is dat belangrijk.

Ook de vorksprong hebben we aangepast aan de grotere banden. Je moet bij een grotere wielradius opletten dat je het stuurgedrag niet te lomp maakt. Door de vorksprong te corrigeren, behouden we het vinnige stuurgevoel dat je van de ASTR RS kent.

Daarnaast hebben we een korte achtervorklengte kunnen behouden. Hierdoor stuurt de Kanzo Fast makkelijk de bocht in en reageert de fiets vlot op snelheidswissels. De combinatie van een lagere trapas, steilere zithoek, aangepaste vorksprong en korte achtervork zorgt ervoor dat de Kanzo Fast 2.0 tegelijk stabiel én direct aanvoelt.
De oorspronkelijke Kanzo Fast dateert van 2020. Hoe groot is het verschil met die eerste generatie?

Als je de eerste Kanzo Fast van 2020 naast deze fiets zet, zie je eigenlijk hoe sterk gravel veranderd is. Zes jaar geleden waren we beperkt tot banden van ongeveer 42 tot 45 millimeter. Nu kunnen we tot 58 millimeter gaan. Dat is gigantisch.

Maar als je een fiets maakt die door die grotere banden zoveel meer terrein aankan, moet de rest van de fiets kunnen volgen. Je moet de geometrie aanpassen, je moet nadenken over de aerodynamica en je moet voldoende stijfheid creëren. Onze kennis uit het wegwielrennen en uit het mountainbiken komt hier echt samen.

Is de Kanzo Fast 2.0 dan nog wel een evolutie van de oorspronkelijke Kanzo Fast?

Voor ons is dit niet gewoon een nieuwe versie van de oude Kanzo Fast. Het is een compleet nieuwe interpretatie van wat een gravelracer vandaag moet kunnen. De bandenruimte groeit van 42 naar 58 millimeter en we hebben de racegeometrie volledig opnieuw bekeken. Ook op aerodynamisch vlak hebben we grote stappen gezet. Eigenlijk hebben we ons afgevraagd: als we vandaag opnieuw een Kanzo Fast mogen ontwerpen, zonder ons te laten beperken door de vorige generatie, hoe zou die fiets er dan uitzien? Dat is uiteindelijk deze fiets geworden.

58 millimeter klinkt extreem breed voor een gravelracefiets. Is dat niet vooral bedoeld voor de zwaarste wedstrijden?

Eigenlijk is die brede bandenruimte er voor iedereen. Minder rolweerstand, meer comfort en een veel grotere lekbestendigheid zijn voordelen die elke gravel rider ten goede komen. Voor de wedstrijdrijders komt daar nog bij dat ze met de brede banden beter kunnen reageren op onverwachte situaties bij het rijden in groep en het inhalen van andere renners.

Wij zien 50 millimeter steeds meer als een soort minimumstandaard voor het moderne gravelrijden. Persoonlijk raad ik iedereen aan om de breedst mogelijke banden te monteren. Zelf ben ik in februari 2025 met mountainbikebanden op mijn ASTR RS beginnen rijden. Sindsdien ben ik nooit meer teruggegaan naar smallere banden. Dat zegt voor mij veel. De toekomst van gravel gaat volgens mij naar meer volume.

58 mm isn’t a limitation; it’s freedom of choice.

Head of Product BCF
Maar brede banden zorgen natuurlijk ook voor meer luchtweerstand. Hoe verzoen je dat met een fiets die expliciet als aero gravelracer wordt ontwikkeld?

Brede banden zijn fantastisch op gravel, maar je kunt hun aerodynamische impact niet negeren. Daarom hebben we heel veel aandacht besteed aan de aerodynamica van het frame en de vork.

Het doel was niet om één aspect te maximaliseren, maar om in de echte wereld de snelste combinatie te creëren. Je kunt bijvoorbeeld een extreem aerodynamisch frame bouwen, maar als je daardoor geen brede banden kunt monteren, verlies je misschien op een gravelparcours weer tijd. Daarom hebben we die twee zaken vanaf het begin samen bekeken.

Welke rol speelde de windtunnel in die ontwikkeling?

De windtunnelresultaten bevestigden dat we de juiste richting uitgingen. Met dezelfde wielen en banden bleek de Kanzo Fast 2.0 in de tests sneller dan zijn voorganger, zowel getest zonder als met rijder.

Dat is belangrijk, want uiteindelijk gaat het ons niet om een mooie theoretische aerodynamische score. We willen een fiets die in een echte gravelrace sneller is.

De Kanzo Fast 2.0 is duidelijk ontwikkeld met wedstrijden in gedachten. Maar jullie hebben ook praktische elementen toegevoegd, zoals geïntegreerde opslag. Waarom?

Een gravelrace kan tien uur of langer duren. Dan wil je niet alleen een snelle fiets, maar ook een fiets waarop je je materiaal efficiënt kunt meenemen. Daarom hebben we bijvoorbeeld de interne opslag zo ontworpen dat het zwaartepunt laag blijft. Ook bovenaan het frame zijn bevestigingspunten voorzien voor een bovenbuis tas die met de fiets meegeleverd wordt. Daarnaast heeft de fiets een geïntegreerde chainguide en kan hij worden uitgerust met een specifiek spatbordensysteem.

Dat maakt allemaal deel uit van hetzelfde idee: je moet niet alleen snel kunnen rijden, je moet ook voorbereid zijn op wat een lange gravelrace onderweg naar je toe gooit.

Je spreekt over een fiets die zowel snel als veelzijdig moet zijn. Was dat vanaf het begin een doel?

Zeker. We wilden geen fiets maken die alleen op één type gravelparcours goed werkt. Je hebt wedstrijden met snelle, relatief vlakke gravelwegen, maar ook races met ruwe passages, steile beklimmingen en technische afdalingen. Met 58 millimeter bandenruimte krijg je heel veel vrijheid om de fiets aan te passen aan het terrein en aan je eigen voorkeur.

Wanneer je alles samenlegt: wat is voor jou dan de essentie van de Kanzo Fast 2.0?

Voor mij is dit de logische evolutie van wat we met Ridley al jaren doen in gravel. Met de Kanzo Adventure hebben we geleerd hoe we een fiets stabiel en capabel kunnen maken op zwaar terrein. Met de ASTR RS hebben we dat concept agressiever en scherper gemaakt. En met de kennis uit het wegwielrennen voegen we daar nu de aerodynamica aan toe.

Het resultaat is een fiets waarmee je heel veel verschillende terreinen aankunt. Van snelle gravelwegen tot ruwe passages. Ik heb er zelf de Traka mee gereden en bergaf heb je nooit het gevoel dat je naar één bepaalde lijn moet zoeken. Je kunt je eigen lijn kiezen.

Dat maakt hem interessant voor wedstrijden, maar net zo goed voor iemand die buiten competitie gewoon op zoek is naar een snelle gravelbike. Voor mij komt hier alles samen wat we vandaag weten over gravel racing. Dit is het summum van wat we kunnen doen in gravel.